Ganzer, s. 52. Salvador Miranda The Cardinals of the Holy Roman Church datuje jego promocję na ok. 1097, cytując m.in. Hülsa, s. 172, jednak w rzeczywistości Hüls w cytowanym miejscu nie podaje takiej informacji, a na stronie 85 stwierdza wprost, że promocja kardynalska Bernarda miała miejsce najwcześniej w 1098. Pierwszym dokumentem, w którym Bernard występuje jako kardynał, jest akt donacyjny hrabiego Gwidona z sierpnia 1099.. 30 sierpnia 1099 Bernard uczestniczył w akcie donacyjnym hrabiego Gwidona na rzecz kościoła S. Fidelis w AretinoGanzer, s. 52; Hüls, s. 172; por. Klewitz, s. 122 nr 3., 7 marca 1100 przewodniczył zgromadzeniu opatów kongregacji wallombrozjańkiejGanzer, s. 52; Hüls, s. 172-173, a 23 marca i 14 kwietnia tego samego roku sygnował bulle Paschalisa II wystawione na LateranieHüls, s. 173; por. Ganzer, s. 52; Schwartz, s. 187.. Następnie papież ten mianował go swoim stałym legatem (wikariuszem) na terenie Lombardii oraz swoim przedstawicielem u księżnej Matyldy Toskańskiej, sojuszniczki papiestwa w sporze o inwestyturęGanzer, s. 52;