Hüls, s. 173. 7 kwietnia 1101 był obecny przy wyświęceniu nowego opata benedyktyńskiego w Albarense przez biskupa Hildebranda z GrossettoHüls, s. 173, a w maju 1101 interweniował u księżnej Matyldy na rzecz klasztoru św. Benedykta w Polirone. Następnie Bernard powrócił na krótko do Rzymu, gdzie 30 listopada 1101 i 4 marca 1102 sygnował dokumenty Paschalisa II.
Jeszcze w 1102 Bernard ponownie podjął obowiązki legataGanzer, s. 52; Klewitz, s. 122 nr 3.. W lipcu 1102 razem z arcybiskupem mediolańskim Grossolano działał jako sędzia delegowany w Monzy, 18 sierpnia 1102 przebywał w Pawii, a w październiku tego roku uczestniczył w akcie donacyjnym księżnej Matyldy na rzecz klasztoru św. Apolloniusza w KanossieGanzer, s. 53; Hüls, s. 173.. 17 listopada 1102 kardynał Bernardo sygnował akt księżnej Matyldy potwierdzający dokonane przez nią rozporządzenia na rzecz Stolicy Apostolskiej. W tym samym roku świadkował na wystawionym w Carpi przywileju biskupa Buonsignore z Reggio nell'Emilia na rzecz eremitów z Marolo. W marcu 1103 był obecny na dworze księżnej Matyldy w Castro PancianoGanzer, s. 53., a 1 maja 1104 w Piadenie sygnował akt darowizny biskupa Mantui dla klasztoru Polirone. W sierpniu i wrześniu 1104 przebywał w Parmie, bezskutecznie próbując przeciągnąć to miasto na stronę papieża w sporze z królem niemieckimGanzer, s. 53;