Jan Bajoński (ur. 11 grudnia 1888 w Raszkowie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski lekarz ginekolog-położnik, powstaniec wielkopolski, major lekarz rezerwy Wojska Polskiego, działacz społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Anieli z Zielewskich. Jego bratem był Kazimierz Bajoński (1880-1927), ekonomista i przedsiębiorca, a także Jarosław Bajoński (1887-1940), aptekarz i ofiara zbrodni katyńskiej. Ukończył Królewskim Gimnazjum w Ostrowie. Następnie został absolwentem studiów medycznych Berlinie i Strasburgu. W 1916 uzyskał tytuł doktora medycyny ze specjalizacją w ginekologii i położnictwa.
Podczas I wojny światowej latach 1914–1918 służył w armii niemieckiej na froncie francuskim.