Wybrzeża Finlandii to gliniaste ziemie sięgające nie dalej niż 100 km w głąb lądu. Tereny te opadają na południe w stronę morza od morenowych grzbietów Salpausselkä. Wzdłuż Zatoki Botnickiej wyżyny opadają w kierunku południowo-zachodnim. Przybrzeżne gleby sprzyjają rolnictwu. thumb|300px|left|Zamarznięte jezioro Enäjärvi Wnętrze kraju, lesiste Pojezierze Fińskie jest największym regionem geograficznym kraju. Od południa ograniczają je grzbiety Salpausselkä. Lesiste krajobrazy ciągną się na wschód aż do Rosji, co oznacza, że nie ma żadnej naturalnej granicy między tymi dwoma państwami. W całym kraju znajduje się 187 888 jezior, z czego około 55 000 ma więcej niż 200 metrów szerokości. Największym jeziorem jest Saimaa, które zajmuje powierzchnię 4400 km², co czyni z niego piąte co do rozmiarów jezioro Europy. Najgłębsze jezioro osiąga głębokość 100 metrów. Średnia głębokość jezior w Finlandii wynosi 7 m.
Północna Finlandia leży poza kołem podbiegunowym. Region ten zwany jest Laponią. Są to zdecydowanie najwyżej położone rejony kraju, teren wznosi się tam ponad 1000 metrów n.p.m. Leży tu też najwyższy punkt Finlandii Haltiatunturi, który należy do Gór Skandynawskich.