Krytyczne spojrzenie autora na wybrane obyczaje salonowe, jakie zaobserwował. O kazalnicy. Fragment ponownie podejmujący kwestię formułowania myśli i eleganckiego wysławiania się, z naciskiem na krytykę niepoprawnej i nieskładnej wymowy. O niedowiarkach. Konwencjonalna w epoce krytyka niewiary.
Podział na rozdziały nie wynika z pierwotnego rozkładu utworu założonego w momencie tworzenia. La Bruyère spisywał swoje notatki i refleksje na bieżąco, zaś klasyfikacji zebranych aforyzmów i maksym dokonał w momencie, gdy uznał, że zebrał dostatecznie wiele takiego materiału. Podział na grupy-rozdziały nie miał sztywnego charakteru. Za życia twórcy ukazało się osiem wydań Charakterów; każde z nich było zmienione w stosunku do poprzedniego, gdyż La Bruyère stale modyfikował układ tekstu i dodawał nowe refleksje. W pierwszym wydaniu ich łączna liczba wynosiła 420, w dziewiątym (pośmiertnym, ale poprawionym wcześniej przez autora) - 1120.