Apokryf Jana 41,18n.. Synowie poczęci z Jaldabaotha zazdrościli mu i walczyli z nim. On zaś wydał następnego syna - Węża, od którego pochodzą tchnienie i dusza (por. Rdz 2,7). Jaldabaoth stworzył następnie człowieka, razem z sześcioma mocami, a potem Ewę. Moce podziwiając jej piękno złączyły się z nią i tak zostali zrodzeni aniołowie. Ireneusz opisał także oficką interpretację Chrystusa, który według ich przekonań zstąpił z wysoka poprzez siedem niebios ku zdumieniu mocy i niewiedzy JaldabaothaPor. Adv. Haer. I,30,11. Przybrał postać Sofii i został zjednoczony z nią.
W dziele Hipostaza archontów Stwórca jest nazywany, podobnie jak w innych dziełach, Jaldabaoth, ale też Wielkim Jedynym, Głównym archontem. Jest on twórcą materialnego świata. Nie zna on gnozy, jest więc ślepy, etymologicznie jego imię sugeruje też nazwę syn chaosu. Gnostycyzm judeochrześcijański nazywając tak żydowskiego Boga-Stwórcę utożsamiał go z demonicznymi postaciami Samaela, czyli Anioła śmierci albo szatana, oraz z Saklasem (Szalony)Por. .