Ofici, podobnie jak setianie, mieli typowo gnostycką kosmogonię, która Boga-Stwórcę z Księgi Rodzaju uznawała za jeden z eonów, przeciwstawnych najwyższej rzeczywistości duchowej. Według ich mitów, pleroma wydała eon Ojca, następnie jedną parę eonów: Syna i Ducha Świętego, i drugą parę: Chrystusa i Kościół. Są one w doktrynie ofickiej pre-egzystującymi eonami, które razem wytworzyły Sofię. Ta zaś zstąpiła w niższy światPor. Adv. Haer. I,30,3. Otrzymała ona ciało od wód, następnie z niej powstały niebiosa. Niebiańskie światło będące w niej skierowało się znów ku pleromie, dlatego Sofia zrzuciła ciało, które stało się synem. Ten syn zaś spłodził syna, który spłodził swego syna - i tak powstało siedmiu synów, nazwanych: Jaldabaoth, Jao, Sabaoth, Adonaj, Elohim, Horajos, AstafajosPor. Adv. Haer. I,30,5;