W marcu 1991 wstąpił do nowo tworzonej Ochotniczej Służby Obrony Narodowej. W grudniu 1991 objął funkcję zastępcy szefa sztabu tej formacji. W 1994 został szefem sztabu, a następnie dowódcą służby. Stanowisko dowódcy zachował po przekształceniu jej w 1998 w Ochotnicze Siły Obrony Narodowej i zajmował je do 2002. Następnie przez rok pełnił funkcję dowódcy wschodniego okręgu wojskowego. Po powrocie ze studiów w Stanach Zjednoczonych w 2004 objął stanowisko dowódcy sił lądowych. W tym samym roku otrzymał pierwszy stopień generalski. W latach 2007–2009 kierował wydziałem edukacji i szkolenia w Sojuszniczym Dowództwie ds. Transformacji.
W lipcu 2009 otrzymał z rąk prezydent Dalii Grybauskaitė nominację na stanowisko szefa obrony Republiki Litewskiej, stając się głównodowodzącym Litewskich Sił Zbrojnych. Funkcję tę pełnił do lipca 2014.
Od 2014 do 2019 sprawował urząd ambasadora Litwy w Rumunii. Po powrocie z placówki wstąpił do Związku Ojczyzny. W wyborach w 2020 uzyskał mandat posła na Sejm Republiki Litewskiej.