Gdy wreszcie docierają na miejsce, protagonista biegnie szybko do ogrodu, gdzie słyszy głos Guido i dostrzega kobietę, wykrzykującą na jego widok.
Ku jego zdziwieniu spotyka on tam także Leonarda, który bierze za rękę „piękną damę” i wyjaśnia koniec końców zawiłą historię. Guido to w rzeczywistości Flora, jego ukochana. Jej matka początkowo nie pochwalała miłości między nimi z uwagi na jeszcze jednego kandydata. Z tego powodu oboje przebrali się za malarzy i uciekli do Włoch. Byli jednak cały czas śledzeni i pozwolili nicponiowi odłączyć się o nich. Chwilę później opisana jest rozmowa Aurelii z bohaterem. Wyznaje ona, że nie jest hrabiną, a tylko siostrzenicą klucznika. Oboje się pobierają, a od hrabiego otrzymują w podarunku zamek. Po weselu postanawiają się wybrać na wspólną podróż do Włoch.
Figury Bohaterów noweli można podzielić ze względu na ich nastawienie do życia na dwie grupy:
Osoby, które optymistycznie patrzą w przyszłość i które są odważne, żądne przygód i mocno związane z naturą (romantycy) Figury, które można określić jako gnuśne, pesymistyczne i nudne, stanowiące kontrast dla pierwszej grupy (filistrowie)