dotyczyło to zarówno lokalizacji na Placu Wolności, jak i Placu Teatralnym.
Kolejną próbę budowy Pomnika Czerwonoarmisty podjęto w styczniu 1955 r. Zdecydowano o zmianie lokalizacji na Plac Teatralny. Przeszkadzającą sylwetkę kościoła farnego miał przysłonić szpaler wysokich drzew. Koszty wykonania monumentu miały pochodzić z kasy państwowej. Projekt pomnika wykonał prof. Marian Wnuk. Przedstawiał on 4-metrowej wysokości figurę zrywającego się do boju żołnierza Armii Czerwonej, w rozwianym szynelu, z pepeszą w dłoni, wykonaną z piaskowca. Całość znajdować się miała na obszernym betonowym fundamencie ze stopniami umożliwiającymi dojście do cokołu. Mimo że zapewniono finansowanie projektu, a nawet zaplanowano termin odsłonięcia na 22 lipca 1956 r., to pomnika ostatecznie nie wykonano. Tym razem przeszkodził przełom polityczny 1956 r. Niedotrzymanie terminu spowodowało, że w zmienionych warunkach politycznych (poznański czerwiec, polski październik 1956 r.) spadł zapał nie tylko społeczeństwa, ale również władz miejskich i państwowych. Przedłużające się prace rzeźbiarskie zostały zarzucone i odłożone na czas nieokreślony.
W tej sytuacji pomnikiem ku czci żołnierzy Armii Czerwonej w Bydgoszczy pozostał prosty obelisk, postawiony w 1945 r.