Czas wojny W sierpniu 1939 zawarł związek małżeński, który nie przetrwał wojny. Po wybuchu wojny poszedł z innymi mężczyznami bronić Warszawy. Został ranny, choć na szczęście niegroźnie. Po powrocie do Łodzi zaczął działać w konspiracji, redagując tajne pisma: „Kronika”, „Kronika Polski”, a następnie „Biuletyn Kujawski”. Hitlerowcy wpadli na trop tej patriotycznej działalności i choć nie udało im się go aresztować, to zaocznie skazali go na karę śmierci. Uciekł do Warszawy, tam działał dalej w konspiracji, wydając nielegalne, konspiracyjne pisma, także podczas powstania warszawskiego. Nawiązał kontakt ze Stronnictwem Polskich Demokratów i wydawał konspiracyjny „Dziennik Polski”, a potem „Dzień”. Działał na rzecz ratowania polskich Żydów, był działaczem terenowego referatu „Żegoty”.

Po upadku powstania wywieziony został ostatnim transportem do obozu pracy w Appeldornie w północno-zachodniej Nadrenii. W marcu 1945 udało mu się zbiec, przekroczył linię frontu, znalazł się w Holandii a potem w Belgii, gdzie w Brukseli redagował wznowioną „Kronikę Polski”.