Okres powojenny Wrócił do Polski i nie emigrował, choć inni emigracyjni działacze go namawiali. Nie wyjechał wierny swojej zasadzie: „Polskę można budować tylko w Polsce”. Nie miał łatwego życia, przed wojną i po wojnie długo poszukiwał pracy. Stałej pracy przez wiele lat nie udawało mu się znaleźć aż do końca lat 60. XX wieku. Dopiero ostatni okres życia miał spokojniejszy, gdy w 1969 został starszym radcą w Centralnej Poradni Amatorskiego Ruchu Artystycznego. Rok później objął takie samo stanowisko w Ministerstwie Kultury i Sztuki, gdzie pracował nieprzerwanie do momentu przejścia na emeryturę w 1976.
Wolny od codziennych dojazdów do Warszawy zajął się porządkowaniem swojej kolekcji liczącej ponad 10 000 barwnych slajdów, przedstawiających sztukę i architekturę polską i światową. Pisał obszerny traktat O sztuce inaczej, w którym chciał wyrazić swoje widzenie sztuki przez wieki od czasów najdawniejszych po współczesność, przybliżyć sztukę wszystkim, nawet tym, którzy nie mieli z nią kontaktów. Książka nie została dokończona i nie została wydana. Także nie ukończył innej książki, którą pisał przez wiele lat Życie, kultura, wychowanie.