Rewolucja W tym okresie de Staël zaprzyjaźniła się m.in. ze Stanislasem de Clermont-Tonerrem, przewodniczącym Zgromadzenia Narodowego, Mathieu de Montmorency-Laval i z Talleyrandem, który przez kilka lat był jej amantem. W 1790 roku jej ojciec musiał ustąpić ze stanowiska ministra. Sprzeciwiła się republice, uważała, że monarchia francuska powinna się bardziej upodobnić do brytyjskiej monarchii konstytucyjnej. W 1793 roku musiała udać się na kilka miesięcy do Anglii, gdzie gościła u znajomych z Paryża. We wrześniu, po powrocie do francuskiej stolicy, ukazał się jej tekst Réflexions sur le procès de la Reine, w którym broniła królowej Marie-Antoinette oraz opisywała sytuację społeczną innych kobiet.
Okres Dyrektoriatu W 1794 roku umarła matka Germaine de Staël, a Anne-Louise wróciła do rodzinnych stron w Coppet. Szczególnie burzliwe stosunki łączyły ją z poznanym w tym samym roku pisarzem i francusko-szwajcarskim politykiem, Benjaminem Constantem. Po powrocie do Paryża w 1795 roku założyła własny salon w Hotel de Suède na rue du Bac, gdzie przyjmowała ludzi o współczesnych, odpowiadających jej, zapatrywaniach oraz tych, którzy byli zwolennikami amerykańskiej wojny o niepodległość, m.in.