Jan Jerzy Wroniecki (ur. 14 kwietnia 1890 w Poznaniu, zm. 24 listopada 1948 tamże) – polski grafik, malarz.

Życiorys Urodził się jako syn urzędnika Edmunda i Anny z Mazurkiewiczów. W 1905 roku rozpoczął pracę w zakładach graficznych Antoniego Fiedlera. Po uzyskaniu stypendium od Józefa Kościelskiego, wyjechał do Berlina, gdzie studiował w szkole przemysłu artystycznego. Po powrocie do Poznania zajął się działalnością artystyczną. Współpracował z czasopismem „Tęcza”, oraz warszawskim „Sfinksem”. Był członkiem Stowarzyszenia Artystów. W 1917 związał się ze środowiskiem skupionym wokół grupy Bunt oraz czasopisma „Zdrój”. Uczestnik powstania wielkopolskiego 1918–1919. lewo|mały|Jan Jerzy Wroniecki - Salome, 1918, linoryt, papier Był jednym z członków Komitetu Organizacyjnego Szkoły Sztuki Zdobniczej w Poznaniu, w której w roku 1919 objął stanowisko wykładowcy i kierownika Wydziału Grafiki (1919–1939, 1945–1948).