Bitwa w Zatoce Chesapeake – rozstrzygająca bitwa morska podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, stoczona u wylotu zatoki Chesapeake, w pobliżu Virginia Capes 5 września 1781 roku. Stronami konfliktu były brytyjska flota pod dowództwem kontradmirała Thomasa Gravesa oraz flota francuska, dowodzona przez kontradmirała François Josepha Paula, markiza de Grasse Tilly. Bitwa z taktycznego punktu widzenia nie była rozstrzygnięta, lecz została strategicznie przegrana przez Brytyjczyków. Była to największa porażka Royal Navy na przestrzeni ponad trzystu pięćdziesięciu lat dzielących konflikt z hiszpańską armadą i II wojną światową.

Zwycięstwo francuskiej floty uniemożliwiło wsparcie sił generała Charlesa Cornwallisa w Wirginii i doprowadziło do kapitulacji oblężonych w Yorktown sił brytyjskich (była to druga brytyjska armia, która poddała się podczas tej wojny). W rezultacie Wielka Brytania musiała uznać niepodległość Stanów ZjednoczonychZ. Ryniewicz, s. 123..