Usterzenie ogonowe składające się z dwóch skośnych stateczników pionowych ustawionych prostopadle do belki ogonowej po obu jej stronach, na obu ich końcach zamontowane stateczniki poziome (na górze większy, na dole mniejszy). Obydwa stateczniki poziome sterowane w całości. Podwozie stałe, trójzespołowe z przednim podparciem. Przedni zespół dwukołowy, zespoły główne jednokołowe, przystosowane do przejęcia energii zderzenia z ziemią przy prędkości do 9,75 m/s. Podczas hangarowania lub transportu na pokładzie samolotu podwozie główne można było obniżyć. Jednostkami napędowymi były dwa silniki turbowałowe zamontowane w gondolach zamontowanych po obu stronach kadłuba nad skrzydłami. Fotele pilotów opancerzone, odporne na trafienie pociskiem kalibru do 12,7 mm. Pomiędzy stanowiskiem przednim i tylnym zamontowano pancerną szybę odporną na trafienie pociskiem do 23 mm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bell YAH-63 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.