Tym samym następuje symboliczne złączenie i pojednanie trzech religii w obrębie jednej i tej samej rodziny.
Przypowieść o pierścieniu thumb|200px|Maurycy Gottlieb: Recha wita swojego ojca Idea tolerancji zawarta w przypowieści o pierścieniu stała się motywem już w XIV wieku w Dekameronie Boccaccia. Autor opowiada tam historię ojca, który zgodnie z tradycją oddaje pierścień umiłowanemu synowi, by czynił jego posiadacza miłym Bogu i ludziom. W utworze Lessinga można znaleźć zmodyfikowaną wersję tego podania.
Saladyn wzywa do siebie Natana i pyta go, którą z monoteistycznych religii uważa za prawdziwą. Ten szybko rozpoznaje pułapkę zastawioną przez władcę. Jeśli uzna wyższość swej wiary, obrazi w ten sposób majestat sułtana, jeśli natomiast wstawi się za islamem, to może oczekiwać pytania, dlaczego wciąż jest żydem. Unikając więc jasnych stwierdzeń, Natan odpowiada mu przypowieścią: Oto przed wiekami pewien mężczyzna posiadał pierścień, który odziedziczył po ojcu. Każdy, kto go nosił z niezachwianym przekonaniem, był miły Bogu i ludziom. Pierścień był przekazywany z pokolenia na pokolenie, a dostawał go zawsze ten syn, którego ojciec kochał najbardziej. Zdarzyło się, iż w kolejnym pokoleniu ojciec, mający trzech synów, nie chciał faworyzować żadnego z nich.