W drodze na front Curie mogła zobaczyć dowody okrucieństwa Niemców wobec ludności cywilnej – spalone wioski i miasta; wracający teraz do nich mieszkańcy opowiadali jej o powszechnym rabunku ich dobytku i masowych egzekucjach przeprowadzanych przez Niemców. Obecnie wojska niemieckie się wycofywały, a o ich klęsce w tej fazie działań wojennych przesądziły też warunki klimatyczne – dla Niemców na froncie wschodnim była to pierwsza zima, do której zarówno pod względem odzieży, jak i wyposażenia wojskowego nie byli przygotowani. Wielokrotnie Ève natykała się na trupy niemieckich żołnierzy leżące na śniegu.
Po przyjeździe do Wołokołamska doszło też do interesującego spotkania Ève i Ljuby z generałem Andriejem Własowem, dowódcą wojsk radzieckich walczących na przedpolach Moskwy. Własow ukazał się jej jako wierny żołnierz i patriota radziecki, nie wiedziała wtedy jeszcze, że już po kilku miesiącach trafi do niewoli niemieckiej i przejdzie na stronę nazistów jako dowódca Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA)Ève Curie prawdopodobnie nie wiedziała jeszcze o tej zdradzie również w momencie wydania Podróży wśród wojowników, ponieważ nic o niej nie napisała w swojej książce.