Gokaidō Głównymi drogami zaczynającymi się w mieście Edo, na Nihonbashi, było pięć dróg: Tōkaidō (東海道) – do Kioto, wzdłuż wybrzeża Pacyfiku; Nakasendō (中山道) inaczej Kisokaidō (Kiso Kaidō) – do Kioto, przez góry; Kōshū Kaidō (甲州街道) – do miasta Kōfu; Ōshū Kaidō (奥州街道) – do miasta Shirakawa i innych miast położonych na północy Japonii; Nikkō Kaidō (日光街道) – do miasta Nikkō.
Kaidō a kultura thumb|Drzeworyt przedstawiający 17. stację na Tōkaidō wykonany przez Hiroshige Andō Kaidō odegrały znaczącą rolę w gospodarce, dla wymiany handlowej i rozwoju kultury mieszczańskiej Japonii okresu Edo (1603–1868).
Japoński poeta, Bashō Matsuo (1644–1694), utrwalił prozą i wierszem swoje podróże wzdłuż tych dróg w książce pt.: Oku no hosomichi („Ścieżki na daleką północ”, 1702).
Jeden ze słynnych malarzy i twórców ukiyo-e („obrazów przemijającego świata”), Hiroshige Andō (1797–1858), jest autorem m.in. serii drzeworytów (mokuhan-ga) obrazujących wszystkie odpoczynkowe stacje pocztowe (shukuba), które istniały wzdłuż drogi Tōkaidō. Cykl ten nosi nazwę: