Batalion „Kagnew” (ang. „Kagnew” Batallions) – nazwa czterech rotacyjnych etiopskich oddziałów wojskowych podczas wojny koreańskiej (1950–53).
Rys historyczny Wojna koreańska wybuchła 25 czerwca 1950. W letniej kampanii armia Korei Północnej zyskała przewagę nas siłami Korei Południowej. Stany Zjednoczone Ameryki przeforsowały na forum ONZ wysłanie do Korei Południowej oddziałów wojskowych nazwanych „oddziałami ONZ” (aczkolwiek ONZ nie sprawował nad nimi dowództwa). W ich skład wszedł liczący 1200 żołnierzy etiopski batalion „Kagnew”, rekrutujący się z elitarnej Cesarskiej Gwardii Honorowej Kebur Zabangna. Nazwę oddziału nadano na cześć cesarza Menelika II. Na czele sił etiopskich stanął generał Mulugueta Bulli, zaś dowódcą batalionu został ppłk Teshome Irgetu.
Pierwszy Batalion „Kagnew” został sformowany w sierpniu 1950. Składał się z trzech kompanii strzeleckich. Etiopczycy, po 8-miesięcznym intensywnym przeszkoleniu wojskowym w górach Etiopii, przybyli na amerykańskim transportowcu do Korei Południowej na początku maja 1951, zaś do walki weszli w czerwcu tego roku. Zostali podporządkowani amerykańskiemu 32 Pułkowi Piechoty 7. Dywizji Piechoty. Przy batalionie istniał również pododdział medyczny, złożony z etiopskich sanitariuszek i lekarzy.