Od kwietnia 1952 w Korei walczył, po wycofaniu pierwszego, drugi Batalion „Kagnew”, a od kwietnia 1953, po wycofaniu drugiego, trzeci Batalion „Kagnew”. Ogółem przewinęło się przez nie ponad 3500 etiopskich żołnierzy. Wyróżnili się oni podczas bitew o wzgórze Pork Chop, kiedy pod koniec stycznia 1953 dwa plutony batalionu zajęły wzgórze nazwane „Old Baldy” i utrzymały je przez dłuższy czas pomimo chińskiego kontrataku i bardzo silnego ognia artyleryjskiego.
Straty Etiopczyków podczas wojny koreańskiej wyniosły 121 zabitych i 536 rannych. Zyskali reputację jednego z najlepszych oddziałów spod znaku ONZ. Nigdy nie uciekali z zajmowanych pozycji, a żaden etiopski żołnierz nie trafił do niewoli. Wielu Etiopczyków zostało odznaczonych amerykańskimi i południowokoreańskimi medalami wojskowymi. Po powrocie do Etiopii cesarz Haile Selassie I odznaczył ppłk. T. Irgetu i por. Haptewolda Mamo najwyższym etiopskim medalem i tytułem „Rycerzy w Służbie Cesarza Menelika”. Po zawarciu rozejmu 27 lipca 1953, do Korei przybył jeszcze czwarty Batalion „Kagnew”, ale nie zdążył wziąć udziału w walkach. Ostatni etiopscy żołnierze wyjechali dopiero na pocz. stycznia 1965.
Linki zewnętrzne Historia Batalionów „Kagnew” (jęz. angielski) Bataliony „Kagnew” w Korei (jęz. angielski)
Wspomnienia weteranów Batalionów „Kagnew” (jęz. angielski)
Kagnew Kategoria:Historia Etiopii Kategoria:Wojna koreańska