Guillaume Durand II"Philippe Maurice",Fasti Ecclesiae Gallicanae, volume 8, le diocèse de Mende, Brepols Publishers, Turnhout, 2004, , str. 87 do 96, oraz biografia (ur. w Puimisson w diecezji Béziers, zm. w 1330 jako VI biskup Mende) – następca Guillaume Duranda, swego stryja i biskupa Mende.
Życiorys Jego ojcem był szlachcic Hugon Aquisvisis. Miał trzech braci: Pierre odziedziczył majątek rodzinny, natomiast dwaj pozostali Bernard oraz Pons zostali kanonikami w MendePhilippe Maurrice. 7 marca 1291 otrzymał swoje pierwsze stanowisko w Banassac, w ówczesnej prowincji Gévaudan (obecnie departament Lozère). Powierzono mu troskę o tzw. kolację dla ubogich (kolacja św. Medarda, u Francuzów kolacja odpowiada naszemu obiadowi). Później został kanonikiem, następnie archidiakonem w Mende i w końcu, 17 grudnia 1296 r., biskupem. Formalnie było to wbrew zasadom, gdyż formalnie miał za niskie stanowisko. Stało się to za specjalną prerogatywą wydaną przez Bonifacego VIII, wobec wakatu po śmierci wuja. Formalny ingres nastąpił dopiero 23 października 1304 roku.