Pariagium Od 1161 roku, mocą złotej bulli (Bulle d'or) nadanej za zasługi Aldebertowi III, biskupi Mende otrzymali władzę świecką w mieście Mende i hrabstwie Gévaudan. Od 1258 r. kraina Gévaudan, dotąd podlegająca królowi Aragonii, została włączona do francuskiej domeny królewskiej. Władza biskupia i królewska nakładały się na siebie na terytoriach wicehrabstwa Grèzes nadanego biskupom jeszcze w czasach, gdy Gévaudan znajdowało się pod panowaniem dynastii aragońskiej. Na początku XIV w. Grèzes znajdowało się we władaniu wicehrabiów z rodu Peyre. W międzyczasie wyrosły też majątki 6 innych . Ich właściciele mieli obronne zamki i wcale nie uznawali powstałych podległości (może nawet o nich nie wiedzieli). Poczynali sobie dość swobodnie, często z uszczerbkiem dla majątku biskupiego. Największym miastem prowincji było Marvejols. Tam miał siedzibę sędzia (bailli) seneszala w Beaucaire (Gard), często współpracujący z biskupami MendeFélix Buffière, Ce tant rude Gévaudan, wydawca: Éditeur : SLSA Lozère (Société des Lettres, Sciences et Arts de la Lozère), 1985, II, str. 706. Guillaume Durand nie miał siły, aby usunąć z władztwa biskupiego baronów lub tylko ich zmusić do uznania jego zwierzchności.