Aby jako tako zabezpieczyć się przed nimi, dodatkowo obsadził swoimi ludźmi warowną osadę La Garde-Guérin i zaczął szukać rozwiązania swego problemu. W 1302 roku otrzymał La Chaise-Dieu oraz z tego tytułu przeoraty Brion, Termes, Saint-Pierre-le-Vieux oraz Bacon. Ponadto, otrzymał od Króla Francji relikwie św. Krzyża i uroczyście wprowadził je do katedry w Mende. Korzystając z przychylności króla, Guillaume Durand postanowił przedstawić królowi Złotą bullę Aldeberta III i wyegzekwować jej przepisy. Między 1301 a 1302 rokiem przygotował memoriał przypominający racje i dowody na przynależność terenu do kościoła oraz do hrabiów biskupów Gévaudan (z siedzibą w Mende)Les évêques comtes du Gévaudan. Étude sur le pouvoir temporel des évêques de Mende, Ch. Poree, Bulletin 1915. Zbierał dowody i szukał poparcia ze strony ważnych osób takich jak Gaucelin de la Garde (biskup Maguelone) oraz Pierre de La Chapelle-Taillefert (arcybiskup Tuluzy). Przypomniał też królowi jakie ten ma uprawnienia w Gévaudan i zainteresował go ich egzekucją. Proces w tej sprawie został zaczęty 36 lat wcześniej i dotyczył ustalenia granic poszczególnych obszarów. Po procesie, 3 lutego 1307 roku doszło do zawarcia pariagium pomiędzy królem Filipem Pięknym a DurandemLozère, encyclopédie Bonneton, I. Darnas, 2004, str 36.