Theodor Busse (ur. 15 grudnia 1897 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 21 października 1986 w Wallerstein) – oficer niemiecki, generał Wehrmachtu.
I wojna światowa Służbę wojskową w Armii Cesarstwa Niemieckiego rozpoczął 1 grudnia 1915. Jako fahnenjunker trafił wówczas do 12 Pułku Grenadierów im. Księcia Karola Pruskiego (2 Brandenburskiego). Z tym pułkiem został rzucony do walki w lecie 1916. Odniósł rany walcząc w I wojnie światowej.
Okres międzywojenny Po I wojnie światowej Theodor Busse przyjęty został do niemieckich wojsk lądowych. Na początku 1920 roku dostał się do 10 pułku piechoty Przejściowych Wojsk Lądowych (niem. Übergangsheer). Podczas tworzenia 100-tysięcznych sił lądowych Reichswehry Busse został przeniesiony do 8 (pruskiego) pułku piechoty, w składzie którego spędzić miał kilka następnych lat. W ramach 8 (pruskiego) pułku piechoty Theodor Busse:
od 1923 przynależał do 4 kompanii, stacjonującej we Frankfurcie nad Odrą; od 1925 należał do 7 kompanii, w Legnicy; 1 października 1925, już w randze porucznika, trafił do 8 kompanii, także w Legnicy; wiosną 1928 został mianowany adiutantem w II batalionie, również stacjonującym w Legnicy. 1 października 1929 został przeniesiony do sztabu 5 dywizji Reichswehry w Stuttgarcie.