Najszerzej znaną i najbardziej wpływową z nich jest Sztuka poetycka (L'Art poétique, 1674) Nicolasa Boileau o konsekwentnie normatywnym charakterze. Do innych sztuk poetyckich XVII wieku należały Réflexions sur la poétique d'Aristote (1674) René Rapina, Ars Poetica (1647) Gerardusa Vossiusa czy Préface à l'Adonis (1623) Jeana Chapelaina.
Artes poeticae w Polsce W Polsce liczne poetyki oświeceniowe poprzedza kilka poetyk baroku – pierwszymi były Wykłady poetyki (Praecepta poeticae) Macieja Kazimierza Sarbiewskiego (ok. 1630) oraz jego dzieło O poezji doskonałej (De perfecta poesi sive Vergilius et Homerus). Sarbiewski opierał się przede wszystkim na poetykach starożytnych oraz renesansowych, głównie na Scaligerze i Pontanusie. Spośród innych polskich poetyk przedoświeceniowych wymienić należy dzieło Poeta nowy Łukasza Opalińskiego (ok. 1661).
Poetyki polskiego oświecenia, o wiele liczniejsze, opierały się ściśle na sztukach poetyckich klasycyzmu francuskiego, przede wszystkim na Boileau. Przeróbką Boileau jest najważniejsza z nich, Sztuka rymotwórcza Franciszka Ksawerego Dmochowskiego.
Kategoria:Poetyka