thumb|250px|Piotr Kropotkin Za początek odrodzenia ruchu anarchistycznego w Rosji uznaje się natomiast rok następny, kiedy do kraju zaczęły docierać koncepcje powstałe w kręgach rosyjskich rewolucjonistów-emigrantów, skupionych wokół Piotra Kropotkina. Natomiast pierwsze zorganizowane grupy anarchistyczne powstały w 1903 w Białymstoku. Odwoływały się one do pisma Kropotkina Chleb i Wola, a swoją doktrynę charakteryzowały następująco: . W końcu 1903 w Białymstoku ukonstytuowała się grupa działająca na zasadzie federacji o nazwie Internacjonalna Grupa-Walka, której członkowie powołali do życia koła w dalszych kilku miejscowościach na Białostocczyźnie i Grodzieńszczyźnie. Silnymi ośrodkami anarchizmu były również Odessa, Nieżyn, Kiszyniów i Czerkask. Dominującym nurtem w rosyjskim ruchu anarchistycznym pozostawał anarchokomunizm. Agitatorzy anarchistyczni działali głównie w środowiskach najuboższych robotników oraz inteligencji, rzadziej i z gorszym skutkiem także wśród chłopów. W swoich publikacjach wzywali do obalenia wszelkiej władzy oraz czynnego przeciwstawiania się jej, dopóki jeszcze działała (np. poprzez niepłacenia podatków oraz terror ekonomiczny).