Eugeniusza Żongołłowicza.
Po kapitulacji Warszawy od 28 września 1939 roku w niewoli niemieckiej w oflagach: X B Nienburg, X A Itzehoe i Sandbostel, X C Lubeka i II C Woldenberg – Dobiegniew (od 20 kwietnia 1942 roku do 25 stycznia 1945 roku). W wyniku ewakuacji oflagu Woldenberg po trzech miesiącach wyczerpującego marszu przekroczył Łabę, gdzie został wyzwolony przez wojska brytyjskie. Wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Trafił na leczenie do Francji, gdyż był skrajnie wyczerpany i ciężko chory na bronchit. W roku 1945 w ramach PSZ prowadził sekcję bokserską. Wstąpił później do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Następnie rozpoczął służbę w Polskich Oddziałach Wartowniczych przy armii amerykańskiej. W oddziałach tych służył głównie we Francji do 1965 roku.
Z zamiłowania był historykiem. Prowadził w Bar-le-Duc we Francji kwerendę prasy francuskiej z okresu powstania styczniowego. Dokonał wyboru kilkuset artykułów i przetłumaczył je na język polski. Publikacja ukazała się w 1963 roku w Vassincourt pod tytułem „Powstanie Styczniowe w 1863 roku w komunikatach Le Moniteur Universel”. Zachował polskie obywatelstwo, nigdy nie starał się o inne. Rodzinną Warszawę i Kutno, gdzie mieszkał w latach 1928–1939 po raz ostatni widział w 1939 roku.