Ściany korpusu nawowego są przeprute prostokątnymi oknami zamkniętymi półkoliście. Każdemu przęsłu odpowiada para okien nawy głównej i po dwie pary w nawach bocznych. Gotycka architektura obu chórów charakteryzuje się odstępstwem od cech gotyku katedralnego, powściągliwość form architektonicznych podyktowana jest archaizacją charakterystyczną dla architektury wczesnogotyckiej w Saksonii. Oszkarpowane ściany dzielą się na trzy strefy, cokół, część dolną zwieńczoną gzymsem działowym i wyższą górną przeprutą ostrołukowym oknem. Każde okno jest dwudzielne, ozdobione dekoracją maswerkową. Ponad gzymsem wieńczącym niska balustrada. Trójuskokowe przypory wieńczą fiale z przylegającymi do nich gargulcami. Ponadto, trzy najdalej wysunięte na wschód fiale zdobią figury Chrystusa i patronów katedry.
Dwie pary kilkukondygnacyjnych wież cechuje kontrast między surowością ścian w dolnych kondygnacjach i dekoracyjnością (za pomocą form czysto architektonicznych). Wschodnie wieże, które mają plan kwadratu, ponad strefą murów naw przechodzą w ośmiobok. Ich naroża akcentują lizeny. Okna trzech górnych pięter mają formę romańskich biforiów.