Niemniej nie ulega wątpliwości, że Sun Jian musiał odznaczyć się w walkach z Żółtymi Turbanami, ponieważ po ich zakończeniu jego imię zostało wymienione w listach do cesarza i został on awansowany na majora z samodzielnym dowództwem (biebu sima).
W ósmym miesiącu 185 roku Sun Jian został przydzielony do sztabu Zhang Wena walczącego z rebelią, która wybuchła w prowincji Liang (dzis. Gansu) w zimie 184 i 185 roku. Być może już wcześniej Sun Jian walczył z tymi powstańcami pod dowództwem Huangfu Songa, którego Zhang Wen zastąpił. O udziale Sun Jiana w tej kampanii wiadomo bardzo mało. Jego biografia w Kronice Trzech Królestw koncentruje się przede wszystkim na opisaniu tego, jak Sun Jian miał naciskać na skazanie na śmierć za „butę i niesubordynację” generała (jiangjun) Dong Zhuo. W rzeczywistości Dong Zhuo odnosił największe sukcesy spośród dowódców Zhang Wena i wydaje się, że rzekomo skierowana do tego ostatniego oskarżycielska przemowa Sun Jiana ma charakter apokryficzny.