Armia Tennessee – główna siła Konfederacji działająca pomiędzy Appalachami i Missisipi podczas wojny secesyjnej. Została sformowana jesienią 1862 roku i brała udział w walkach w zachodnim teatrze do 1865. Nie należy jej mylić z unijną Armią Tennessee (ang. Army of the Tennessee).
Historia 1862 thumb|200px|Braxton Bragg thumb|200px|Joseph Johnston thumb|200px|John Bell Hood Armia została sformowana 20 listopada 1862 roku, jako kontynuacja Armii MissisipiS. 891, Eicher. (ta brała udział w bitwach pod Shiloh oraz Perryville). Jej pierwszym dowódcą był generał Braxton Bragg, pod którego wodzą starła się z Armią Cumberland gen. dyw. Williama Rosecransa nad Stones River 31 grudnia. Jednakże Bragg został zmuszony do wycofania się z Murfreesboro, następnie do Tullahomy.
1863 Latem 1863 roku, Rosecrans rozpoczął ofensywę, nazywaną później kampanią w Tullahomie (od miejsca stacjonowania sztabu głównego sił Konfederacji). Wojska Unii konsekwentnie spychały Bragga do północnej Georgii, co przyniosło Południu utratę ważnego węzła kolejowego w Chattanoodze. Jednakże posiłki w postaci I Korpusu Armii Północnej Wirginii pod Jamesem Longstreetem umożliwiły konfederatom pokonanie Rosencransa nad Chickamaugą we wrześniu 1863.