Część starych (VII w. p.n.e.) kultów heroicznych znalazła poświadczenie archeologiczne. Odkryto pozostałości przybytków w Lakonii (poświęcony Helenie i Menelaosowi), tzw. Menelaion w Therapne niedaleko Sparty. Ponadto przybytek poświęcony Agamemnonowi i Kasandrze w Mykenach, przybytek Aleksandry w Amyklaj, prawdopodobny przybytek Odyseusza w zatoce Polis na Itace. Wiadomo także o kulcie Erechteusza w Atenach na Akropolu, i o sięgającym czasów archaicznych kulcie Pelopsa w Olimpii.
Kult herosów dotyczył z reguły postaci męskich, ale znane są przypadki, kiedy obejmował również kobiety jako matki lub żony herosów czy bóstw (Alkmena, Semele), bądź samodzielne bohaterki (Ifigenia)
Typy kultu herosów James Whitley wyróżnił pięć podstawowych rodzajów kultu herosów:
Kult założycieli (gr. oikistes), na przykład kulty powstające w koloniach, koncentrujące się wokół dobrze znanego grobu (często niedawno zmarłego) założyciela polis (oikos). Przykład Brazydasa w Amfipolis (Tukidydes, Wojna peloponeska, V.11.1) czy Battosa z Cyreny.
Kult słynnych bohaterów, na przykład postaci znanych z utworów Homera jak: Odyseusza, Agamemnona, Menelaosa, kult Edypa w Atenach i Pelopsa w Olimpii.
Kult herosów lokalnych. Kult herosów niemający charakteru panhelleńskiego. Na przykład Akademos czy Erechteus w Atenach.