Funkcja Wulst jest różnie wykształcony u różnych grup ptaków. Wykazano, że istnieje korelacja między wielkością pola widzenia i stereopsją a objętością Wulst i wzrokowej części pokrywy (TeO). Największy Wulst obserwuje się u sów, podobnej wielkości występuje u sowników i paszczaków. Nocoloty i lelki mają stosunkowo mniejsze kresomózgowia, a ich Wulst nie odróżnia się morfologią od Wulst innych ptaków.
U niektórych rodzajów, np. u kiwi, Wulst jest niewykształcony.
Materiał kopalny pozwolił określić, że Wulst u wymarłych rodzajów Odontopteryx i Prophaethon był stosunkowo słabo rozwinięty, a u Archaeopteryx w ogóle nieobecny. Odlew puszki mózgowej kredowego gatunku ptaka opisany przez Kuroszkina również nie ma wyraźnego WulstKurochkin EN. 2004. New fossil birds from the Cretaceous of Russia. Abstracts of the Sixth International Meeting of the Society of Avian Paleontology and Evolution, Quillan 35–36. Cytat za: Milner, 2009. Chatterjee stwierdził obecność Wulst u triasowego diapsyda Protoavis, jednak pozycja systematyczna tego ostatniego taksonu jest niepewna.