Iwaniuk i Hurd (2005) wyróżnili pięć "cerebrotypów" ptasich mózgowi; do typu 3 charakteryzującego się dużym Wulst zaliczyli paszczaki i sowy.
Część dziobowa (rostral Wulst) Droga od pęczka smukłego do części somatosensorycznej Wulst przez grzbietową część wzgórza (dorsalis intermedius ventralis anterior, DIVA) określana bywa jako "pathway for predation", ze względu na proponowaną rolę w przewodzeniu bodźców czuciowych podczas polowania. Wydaje się, że u ptaków w tej części mózgowia nie ma reprezentacji czuciowych dla całego ciała, ale przede wszystkim dla szponów.
Część wzrokowa (visual Wulst) Wzrokowa część Wulst jest odpowiednikiem pierwszorzędowej kory wzrokowej (V1) u ssaków. U ptaków dowiedziono obecności zwrotnych połączeń korowo-wzgórzowych: u gołębi nucleus ventrolateralis thalami (VLT) otrzymuje ipsilateralną impulsację z wzrokowej części Wulst (a także części arcopallium i TeO).
W doświadczeniach na kurzych zarodkach wykazano obecność aferentów wzrokowej części Wulst do ipsilateralnych: części bocznej neostriatum frontale (NFl), ipsilateralnego neostriatum intermedium (NI) i części grzbietowo-bocznej neostriatrum, oraz do ipsi- i kotralateralnego archistriatum.