Czas II wojny światowej Wybuch wojny przerwał jego karierę, a on sam przeczuwając problemy jakie miał przynieść najazd bolszewicki, przedostał się na stronę wolnej wówczas Litwy. Jego plany przedostania się do Francji, były skomplikowane pomimo posiadania ważnej wizy. Wadze Litwy bowiem w geście przypodobania się Niemcom nie pozwalały na wyjazd do tego kraju ludziom młodym. Oczywistym wytłumaczeniem było podejrzenie, że dana osoba mogłaby zasilić polskie siły zbrojne formujące się właśnie w tym czasie we Francji i w efekcie działać przeciwko Niemcom. Po dużych trudnościach i wykorzystaniu niezwykłego sprytu życiowego udało mu się tam dotrzeć poprzez Łotwę, Estonię i Szwecję z wielce pomocnym spreparowanym zaświadczeniem wydanym przez życzliwego kowieńskiego lekarza o jego zaawansowanej (nieprawdziwej) chorobie gruźliczej. thumb|Legitymacja

Do Francji dostał się już w listopadzie i do polskiej armii zgłosił się 18 grudnia 1939. W Armee Polonaise otrzymał rangę porucznika. Pełnił tam różne funkcje, początkowo będąc dowódcą plutonu moździerzy, potem pełniąc funkcję adiutanta, by wreszcie awansować na stanowisko dowódcy kompanii dowodzenia 6 Kresowego pułku strzelców pieszych.