W czerwcu 1940 roku po krótkim okresie walki z wrogiem, dywizja w obliczu klęski pod Maiche, decyzją dowództwa przekroczyła pobliską granicę szwajcarską gdzie została internowana. Tydzień później Stanisław Radziwon opuścił potajemnie miejsce internowania i powtórnie przedostał się na teren Francji z zamiarem dotarcia do Wielkiej Brytanii i kontynuowania walki z Niemcami. Swoje przygody i dramatyczne przejścia z tego okresu opisał barwnie w wydawanych w Szkocji od 1962 roku „Wiadomościach”. Po dużych perypetiach udało mu się dotrzeć do Paryża, gdzie ukrywał się w żeńskim klasztorze mieszczącym się w budynku przy 57 Rue Violet. Uzyskując fałszywe francuskie dokumenty, na rowerze przebył całą drogę aż do podnóża Pirenejów spotykając się w wielu miejscach z niezwykłą życzliwością mieszkańców. Polecona osoba zajmująca się szmuglowaniem ludzi, przeprowadziła go przez góry do Hiszpanii w okolice San Sebastian, gdzie został aresztowany przez Guarde Civil, uwięziony a później odesłany do Francji. Po ucieczce z pociągu został następnie aresztowany przez gestapo, otrzymał wyrok i cudem uniknął śmierci. Powtórnie przedostał się do Hiszpanii i dalej do Portugalii, gdzie w lipcu 1941 roku w działającym ciągle Legacio da Polonia (Rua das Amoreiras 105) otrzymał polski paszport wydany przez Wydział Konsularny w Bernie.