Dong Zhuo odmówił jednak przekazania swoich wojsk, twierdząc, że jego ludzie mu na to nie pozwalają. Wtedy nadano mu namiestnictwo prowincji Bing, z władzą zarówno cywilną, jak i wojskową, oraz rozkazem przekazania swoich wojsk Huangfu Songowi, Dong Zhuo poprosił jednak o ich zatrzymanie, argumentując, iż tworzący znaczną część jego armii Qiangowie i inni barbarzyńcy są posłuszni tylko jemu.
Opanowanie stolicy i dworu Dwór był w rzeczywistości bezradny, chociaż poważnie już wówczas chory cesarz Ling (168 – 189) udzielił Dong Zhuo pisemnej reprymendy. Ten jednak nie tylko nie zareagował, ale przemieścił swój obóz do komanderii Hedong, bliżej stolicy. Kiedy 13 maja 189 roku cesarz zmarł, jego żona, Cesarzowa He, przy pomocy swojego brata He Jina, który zajmował stanowisko naczelnego generała (da jiangjun), zapewniła sukcesję swojemu małoletniemu synowi Liu Bianowi (189). Teraz He Jin zamierzał pozbyć się wpływów eunuchów, którzy zdobyli ogromną władzę podczas panowania Lingdi. W tym celu zawezwał Dong Zhuo wraz z jego armią w pobliże stolicy, by wywrzeć presję na swoich przeciwników. Eunuchowie dowiedzieli się jednak o zamiarze zabicia ich wszystkich przez He Jina i 22 września 189 roku zamordowali go. W odpowiedzi dowódca gwardii, Yuan Shao, zaatakował pałac i dokonał masowej rzezi eunuchów.