Inaczej na tym tle wygląda renta polityczna. O ile wymienione wcześniej rodzaje działalności wiązały się z dostarczaniem na rynek produktów lub usług, o tyle pogoń za rentą polityczną wykorzystuje ograniczone zasoby bez zwiększania podaży dóbr. Renta polityczna występuje bowiem pod postacią transferu dochodów od jednych podmiotów do innych dzięki wykorzystaniu mechanizmów władzy politycznej. Podaż na tym swoistym rynku tworzą politycy, urzędnicy różnych szczebli oraz sędziowie. Są oni zainteresowani uzyskaniem legalnej zapłaty, nie naruszającej ich dobrego imienia i możliwości dalszej karieryAktywne poszukiwanie renty; S. Sztaba, s. 15, .. Z kolei popyt na usługi regulacyjne zgłaszają przedsiębiorstwa i branżowe grupy interesów, dla których regulacja może być tańsza niż np. porozumienia kartelowe i skuteczniej chronić je przed wtargnięciem nowych firm na rynek. Pogoń za rentą polityczną jest niekorzystna z punktu widzenia gospodarki, angażuje bowiem zasoby w sposób nieefektywny (nieproduktywny), może przyczynić się także do powstania efektów zewnętrznych, np. w postaci napięć społecznych wywołanych poczuciem niesprawiedliwości.