thumb|240px|Indyjskie znaczki pocztowe upamiętniające marsz solny

Marsz solny – akt obywatelskiego nieposłuszeństwa zorganizowany przez Mahatmę Gandhiego przeciw władzom kolonialnym w Indiach, które stosując monopol sprzedawały sól po zawyżonych cenach. Miał miejsce między 12 marca a 6 kwietnia 1930 roku. Ze względu na swoją spektakularność często nazywany jest jako „druga satjagraha”. Marsz stanowił wyraz rosnącego zniecierpliwienia Indyjskiego Kongresu Narodowego własną bezsilnością, natomiast bezpośrednim bodźcem, który go wywołał, była brytyjska odmowa przyznania Indiom statusu dominium.

Przed rozpoczęciem protestu, Gandhi wysłał list do wicekróla Indii, w którym skrytykował panowanie brytyjskie, uznając je wręcz za przekleństwo. Skrytykował system podatkowy najbardziej niekorzystny dla chłopów, jednak najbardziej krytycznie odniósł się do podatku solnego. Rząd indyjski w owym czasie utrzymywał monopol na wydobycie i handel solą, podstawowym artykułem spożywczym, który obłożył wysokim podatkiem. Ci, którzy używali soli pozyskanej własnymi siłami, byli surowo karani.