Lądownik – statek kosmiczny przeznaczony do zniżania, a następnie do kontrolowanego osadzenia na powierzchni ciała niebieskiego innego niż Ziemia. W przeciwieństwie do impaktorów, które dokonują uderzenia w powierzchnię skutkującego uszkodzeniem lub zniszczeniem całego statku, lądownik realizuje lądowanie, po którym pozostaje w pełni funkcjonalny.
W przypadku obiektów posiadających atmosferę faza lądowania następuje po wejściu w atmosferę. Lądowniki tego typu mogą wykorzystywać spadochrony w celu redukcji prędkości do wartości zapewniających bezpieczne osiągnięcie prędkości końcowej. Niektóre konstrukcje uruchamiają tuż przed kontaktem z powierzchnią silniki w celu zmniejszenia prędkości opadania. Lądowanie może być realizowane poprzez kontrolowane zejście i osadzenie na powierzchni, z możliwością zastosowania mechanizmów kotwiących, przykładowo takich jak na lądowniku Philae, lądując na obiektach o bardzo niskiej grawitacji.