W 1920 władze miejskie przekazały obiekt garnizonowi włocławskiemu z przeznaczeniem na adaptację na kościół wojskowy. Plany te okazały się jednak niemożliwe do realizacji. Komisja budowlana, której przewodniczył Antoni Olszakowski, oceniła stan techniczny obiektu jako bardzo zły. W raporcie komisji wymieniano m.in. powybijane szyby, oberwanie się większości tynku oraz przesiąknięcie murów wilgocią, co sprawiało, że cały budynek groził zawaleniemR. Hankowska, Rozwój układu..., ss.516–517.
Rozbiórka Trzy lata później kolejna komisja, kierowana przez architekta powiatowego Osterlofa uznała, że kilkuletni okres dewastacji sprawił, że cerkiew mogła zawalić się w każdej chwiliR. Hankowska, Rozwój układu..., s.517. W tym samym raporcie zawarto uwagę, iż zrujnowana budowla:
W podobnym tonie wypowiadała się prasa lokalna. Hankowska cytuje jako przykład następujący komentarz dziennikarski:
Cerkiew została ostatecznie rozebrana w 1925. Po jej zburzeniu planowane było połączenie ulicy 3 Maja z ulicą Kaliską, co do tej pory uniemożliwiał gmach świątyni. Projekt ten nie został ostatecznie wprowadzony w życie.
W 2006 prawosławny biskup łódzki i poznański Szymon wystąpił do władz Włocławka o odszkodowanie za rozebraną cerkiew.
Przypisy