Pod koniec dnia Rzymianie wycofali się z miasta, ponosząc wysokie straty.

Wespazjan szybko otrząsnął się z poczucia porażki, nakazując swoim ludziom wzmocnić blokadę. Równocześnie wysłał oddział, który obległ i zmusił do kapitulacji oddział powstańczy na górze Tabor.

thumb|Wyłom w murach Gamali

Z każdym dniem liczba obrońców miasta zmniejszała się. W trakcie próby przebicia się przez pozycje rzymskie zginął dowódca powstańców, Józef. Decydującego szturmu dokonał syn Wespazjana, Tytus, którego żołnierze po wdarciu się wczesnym rankiem do miasta i zlikwidowaniu strażników, rozpoczęli rzeź zaskoczonych obrońców. W ślad za siłami Tytusa do Gamali wkroczyły główne siły, które zajęły miasto. W rozpaczliwej walce śmierć poniosło wielu mieszkańców, inni ginęli, rzucając się w przepaść. Do niewoli dostały się zaledwie dwie kobiety, które przeżyły ten szturm. Straty powstańców to 4000 zabitych w walce i ponad 5000 ludzi, którzy skoczyli w przepaść.

Bibliografia

Stephen Dando-Collins: Żołnierze Marka Antoniusza: III legion galijski, wyd. Bellona, Warszawa 2008.

Gemala Gamala