do odkupienia nie są potrzebne żadne inne formy działania Bożego, w szczególności zawarte w innych wyznaniach), Boży plan zbawienia obejmuje wszystkich ludzi, Królestwo Boże nie może zostać urzeczywistnione bez Kościoła. W konsekwencji Deklaracja podtrzymuje naukę, że jedyną drogą do zbawienia jest uczestnictwo w Kościele Chrystusa, wobec czego Kościół ma obowiązek głoszenia słowa Bożego.
Deklaracja w p. 17 tłumaczy wyrażenie «subsistit in» Konstytucji Soborowej Lumen gentium, 22 użyte w odniesieniu do Kościoła katolickiego oraz uściśla status eklezjalny prawosławia oraz protestantyzmu:
Reakcje Deklaracja wywołała spore kontrowersje wśród interpretatorów. Według niektórych stanowi ona rozwinięcie II Soboru Watykańskiego, według innych – anty–ekumenizm i całkowite zaprzeczenie Soboru.
Powszechne przyjęcie Deklaracji okazało się inne niż zamierzone – Deklaracja została nagłośniona przez środki masowego przekazu jako akt dotyczący przede wszystkim stosunków Kościoła katolickiego z innymi wyznaniami i religiami. Tak rozumiana Deklaracja spotkała się z krytycznym przyjęciem, m.in.