W latach 1959–1976 pracował w Zarządzie Sekcji Grafiki Związku, gdzie w okresie od 1961 do 1964 pełnił funkcję przewodniczącego.

Od 1963 do 1973 był również nauczycielem głównego przedmiotu zawodowego i rysunku odręcznego w Technikum Budowlanym we Wrocławiu.

Ekslibris był dla Zygmunta Waśniewskiego naczelną formą wypowiedzi artystycznej. Podporządkował jej całą swoją twórczość. Znak książkowy był dla artysty naturalną niejako miłością do książki i jej elementów. Był też środkiem przekazywania myśli i uczuć. Tematyka jego prac ściśle związana jest motywami wrocławskimi. Jego widoki zabytków Wrocławia ujęte w formie płaskorzeźby są niezwykle sugestywne poprzez prezentowanie nie całych budowli, ale ich detali gotyckich zdobień. Ekslibrisy linorytnicze Waśniewskiego cechuje zabawa światłem, liczne światłocienie, malarskie walory grafiki i koronkowe cięcia dłutem.