Zygmunt Waśniewski niebagatelnie przyczynił się również do upowszechniania ekslibrisu – oprócz współzałożenia Grupy „RYS” w 1969 r., z jego inicjatywy, powstały cykliczne wystawy ekslibrisowe pod nazwą „Ekslibris Wrocławski”, mające na celu nie tylko upowszechnianie małej grafiki, ale też prezentację i promocję wrocławskiego środowiska twórczego. Szybko „Ekslibris Wrocławski” stał się jedną z najważniejszych imprez w Polsce prezentujących znak książkowy. Dzięki niemu wielu artystów pokazało swoje prace na wystawach, wielu twórców inicjowało swoją działalność i popularyzowało swoje prace, a środowisko wrocławskie stało się najaktywniejszym w kraju.
Twórczością ekslibrisową Waśniewski zajmował się już w czasach międzywojennych. W latach 1938 i 1943–1944 powstały pierwsze jego znaki książkowe – rysunki tuszem, powielane następnie na prasie drukarskiej. W latach 1945–1957 artysta właściwie nie komponował żadnych grafik. Powstałe w tych latach dwa ekslibrisy są raczej dziełem przypadku, aniżeli zamierzoną pracą twórczą. Właściwy okres działalności artystycznej rozpoczął Waśniewski w 1958 r. Pełny wykaz jego opus zamyka się listą 186 ekslibrisów. Jego zdobnicze ekslibrisy będące efektem bardzo cierpliwej pracy odznaczać się będą starannością oraz wysoką estetyką.