Konstanty Kowalski ps. Kot (ur. 29 marca 1902 w Woronowicach, zm. 2 listopada 1969 w Stanach Zjednoczonych) – polski żeglarz, kapitan żeglugi wielkiej.

Edukacja Konstanty Kowalski był synem Ignacego Kowalskiego i Zofii z Ordyńskich. Kształcił się w gimnazjum w Kijowie i Warszawie, w latach 1918–1919 brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, za co zdobył medal „Orlęta”. W 1927 roku ukończył Szkołę Morską w Tczewie na wydziale nawigacyjnym. W 1932 roku zdobył dyplom kapitana żeglugi wielkiej.

Przed wojną Praktykę żeglarską zdobywał na pokładzie statku francuskiego towarzystwa żeglugowego „Chargeus Reunis”. Pracował jako oficer na pokładzie statków szkolnych szkoły, którą ukończył – STS Lwów i SV Dar Pomorza, na statkach polsko-brytyjskiego towarzystwa okrętowego – „Łódź”, „Premier” i polskim statku „Warta”. Brał udział w podróży dookoła świata żaglowca „Dar Pomorza” w latach 1934–1935 jako II oficer. Następnie awansował na komendanta „Daru Pomorza”, jako pierwszy wykształcony w Polsce żeglarz (poprzedni komendanci statków szkolnych byli wychowankami szkół rosyjskich i niemieckich). Z tej okazji dostał wiele listów gratulacyjnych, ale równocześnie pojawiły się głosy sprzeciwu, mówiące o tym, że Konstanty Kowalski, nazywany „Kotem”, jest za młody na to stanowisko. Szczególne uznanie kpt.