Teoria dydaktyki szkoły wyższej W pracy zbiorowej Dydaktyka szkoły wyższej. Wybrane problemy (2009), którą zredagował, Schrade przeniósł rozróżnienie aksjocentryzm–naturalizm na grunt pedagogiki, przeciwstawiając tradycyjny, wywodzący się z myśli Johanna Friedricha Herbarta aksjocentryzm pedagogiczny nowoczesnemu pajdocentryzmowi (opartemu na koncepcjach Johna Deweya)Ulrich Schrade, Dydaktyka szkoły wyższej, w: Dydaktyka szkoły wyższej. Wybrane problemy, Warszawa 2009, s. 40–44.. Argumentował, że masowość współczesnego szkolnictwa wyższego wynika z przejęcia przez nie pajdocentrycznej ideologii pedagogicznej, a nie z obiektywnych potrzeb gospodarczych, oraz że szkoła wyższa – w odróżnieniu od szkoły niższej – powinna zachować charakter elitarny, oparty na wysokich wymaganiach i podmiotowości zarówno nauczyciela akademickiego, jak i studentaTamże, s. 49–54..