Holendrzy zakładali, że będą w stanie bronić się przez trzy tygodnie, zwłaszcza na obszarze znanym jako „Holenderska Forteca”. Obejmował on 2/3 terytorium Holandii i wyznaczały go punkty: Dordrecht na południu, Utrecht na wschodzie, Amsterdam na północnym wschodzie i Haarlem na północy. „Forteca” była obwarowana liniami umocnień, a także naturalnymi i sztucznymi przeszkodami wodnymi (zakładano m.in. zniszczenie licznych tam i zalanie dużych obszarów).
Inwazja
thumb|left|200px|Rotterdam płonie po bombardowaniu Holendrzy spodziewali się inwazji, gdyż zostali uprzedzeni o niej przez Hansa Ostera. Atak nastąpił w dniu 10 maja. Równocześnie strona niemiecka przekazała rządowi holenderskiemu notę z oświadczeniem o rozpoczęciu działań wojskowych na terytorium Holandii i wezwaniem do niestawiania oporu. W nocie podano, że celem operacji jest przeciwdziałanie spodziewanej inwazji ze strony Anglii i Francji, planujących wkroczenie do Niemiec przez terytoria Holandii, Belgii i LuksemburgaNota niemiecka z 10 maja 1940 w: Buitenlandse Politiek van Nederland 1848-1945. W odpowiedzi rząd holenderski oświadczył, że pomimo braku formalnego wypowiedzenia wojny, działania niemieckie uzasadniają stwierdzenie stanu wojny między oboma państwami.