Jak się okazało, to właśnie była właściwa droga do odzyskania utraconych obszarów pamięci.
Pat Martino powrócił do muzyki, nagrywał kolejne płyty. Jego żona, Ayako Asahi Azzara, pochodziła z Japonii.
W 2004 czytelnicy Downbeat Magazine wybrali go Gitarzystą Roku. Od 2007 Pat Martino koncertował już po całym świecie. Zaprzestał koncertowania w 2018 po wycieczce po Włoszech w listopadzie 2018 roku, gdzie nabawił się przewlekłej choroby płuc. Pod koniec życia założył własną wytwórnię płytową APM Records.
Zmarł 1 listopada 2021 w południowej Filadelfii w wyniku przewlekłego zaburzenia oddechowego.
Dyskografia Pat Martino (1966), Vanguard Records (niewydany) El Hombre (1967), Prestige Records|Prestige Strings! (1967), Prestige East! (1968), Prestige Baiyina (The Clear Evidence) (1968), Prestige Desperado (1970), Prestige Footprints (1972), 32 Jazz The Visit (1972), Cobblestone Live! (1972), Muse Records Head & Heart: Consciousness/Live (1972), 32 Jazz Essence (1973), Muse Consciousness (1974), Muse Starbright (1976), Warner Bros.