Ranni zostali Cotton, Cole i Leith.
Następnego dnia ciężka dragonia z Królewskiego Legionu Niemieckiego (King’s German Legion) Wellingtona rozbiła część tylnej straży uchodzącej armii francuskiej (dywizja Foya) w bitwie pod García Hernandez, gdzie w ciągu kilku minut przełamała dwa sformowane przez francuską piechotę czworoboki.
Znaczenie bitwy Bitwa, którą Wellington sprowokował, była z jego strony batalią ofensywną. Mówiono, że „pobił armię 40 000 żołnierzy w 40 minut”. Sześć dni po bitwie, Foy napisał w swoim dzienniku: